|
|
Wygląd ogólny: bystry i ruchliwy, przy niewielkich wymiarach silny o mocnym kośćcu. Nigdy nie może być jednak topornej, ani ociężałej budowy. Jego konstrukcja jest doskonale wyważona, dotyczy to szczególnie wzajemnych proporcji pomiędzy mózgowio i trzewioczaszką. Podobnie wysokość w kłębie i długość tułowia mierzona od stawu barkowego do guza siedzeniowego są w przybliżeniu równe. W postawie foksterier przypominać ma konia myśliwskiego - huntera, który przy swoim krótkim grzbiecie stoi pewnie na nogach, pokrywając nimi dużo terenu. Usposobienie / charakter: aktywny, o szybkich ruchach, czujny, reagujący na każdą prowokację. Przyjacielski, odważny i towarzyski. Umaszczenie: dominuje biel w łaty czarne, czarne podpalane i rudawe. Łaty pręgowane, czerwone, wą-trobiane lub niebiesko-łupkowe nie są pożądane. Wzrost: wysokość w kłębie nie przekracza 39 cm (dla samców), suki są trochę mniejsze. NaPiSaLa... 2004-04-07 19:18:37 skomentuj (50) ![]() Chart Afganski Kraj pochodzenia: Afganistan Patronat: Wielka Brytania. Wrażenie ogólne: łączy wrażenie siły i godności z szybkością i wytrzymałością. Głowa dumnie noszona. Charakterystyka: Orientalny wyraz jest typowy dla rasy. Spojrzenie afgana jest przenikliwe. Temperament: Dostojny i powściągliwy, z pewną dozą rezerwy. Głowa: Czaszka długa, niezbyt wąska z wydatnym guzem potylicznym. Kufa długa z chwytnymi szczękami, stop czołowy nieznaczny. Głowa o dobrze wyważonych proporcjach, ozdobiona czubem długich włosów. Nos pożądany czarny, u jasno umaszczonych psów dopuszczalny wątrobiany. Oczy: Pożądane ciemne, choć przy jasnej maści kolor złocisty również jest dopuszczalny; prawie trójkątne, lekko skośne. Kufa: szczęki silne, uzębienie kompletne i regularne, zgryz nożycowy, tzn. siekacze górnej szczęki ściśle zachodzą na siekacze żuchwy. Zgryz cęgowy tolerowany. Szyja: Długa i silna, z głową noszoną wysoko. Kończyny przednie: Łopatki długie, ukośne, dobrze związane z grzbietem, silne i dobrze umięśnione, lecz nie przesadnie muskularne. Kończyny przednie proste o mocnej kości, oglądane od przodu tworzące prostą linię z łopatkami. Łokcie przylegające do klatki piersiowej, nie odchylone na zewnątrz ani do wewnątrz. Tułów: Grzbiet prosty, średniej długości, dobrze umięśniony, lekko opadający ku tyłowi. Lędźwie proste, szerokie i raczej krótkie. Kości biodrowe dość wydatne, szeroko rozstawione. Żebra wysklepione, klatka piersiowa głęboka. Kończyny tylne: Silne, dobrze ukątowane. Udo długie, podudzie raczej krótkie. Wilcze pazury mogą być usuwane. Łapy: Przednie - silne i bardzo duże, długie i szerokie, pokryte długim, delikatnym włosem, palce wysklepione. Śródręcze długie i sprężyste, opuszki dobrze wsparte na podłożu. Tylne łapy - długie, lecz nie tak szerokie jak przednie, również pokryte długą delikatną sierścią. Ruch: Płynny i sprężysty, dystyngowany. Ogon: Nie za krótki. Nisko osadzony, zakończony pierścieniem. W ruchu noszony wysoko. Nieznaczne pióro. Szata: Włos długi, w dotyku bardzo delikatny, okrywający przód, boki, tułów oraz przednie i tylne kończyny. U dorosłych psów na grzbiecie od kłębu ku tyłowi tworzy się siodło z krótkich i bardzo zwartych włosów. Na głowie od czoła ku tyłowi włosy długie, tworzące wyraźny czub jedwabistych włosów. Kufa pokryta krótkim włosem. Uszy i kończyny dobrze owłosione. Śródręcza mogą być słabo owłosione. Szata musi być pozostawiona w stanie naturalnym. Maść: Wszystkie kolory dopuszczalne. Wzrost: Idealny dla psów 68-74 cm, dla suk 63-69 cm. Wady: Każde odstępstwo od cech podanych powyżej powinno być traktowane jako wada. Surowość, z jaką wada jest traktowana powinna zależeć od stopnia jej nasilenia. NaPiSaLa... 2004-02-28 11:40:23 skomentuj (6) Gratuluje Tym ktorzy zwyciezyli . linki znajduja sie po prawej stronie -->reszcie takze gratuluje i chce powiedziec ze milo bylo zwiedzac Wasze blogi . niektore naprawde mi sie spodobaly ;) a Rasy o ktore prosicie niedlugo opisze . Pozdrawiam! NaPiSaLa... 2004-02-22 14:12:32 skomentuj (5) Organizuje konkurs ;) Na najlepszego bloga /nie tylko o psach/ Wszyscy moga brac udzial . Ci ktorzy chca pochwalic si swoim blogiem :) A takze uzyskac u mnie LINKA ;] Wystarczy tylko wkleic na swojego bloga ten button: ![]() i wpisac sie do komentarzy :) A blog ktory najbardziej urzeknie mnie dodam do linkow . Pozdrawiam i zycze milej zabawy!! / jezeli ktos chce abym opisala dana rase to prosze takze zglosic to w komentarzach../ NaPiSaLa... 2004-01-23 16:45:24 skomentuj (21) Wzorzec: OWCZAREK BELGIJSKI Cztery typy owczarków belgijskich ; malinois, tervuren, groenendal i lakenois obowiązuje wspólny wzorzec różnice występują jedynie w rodzaju szaty Wygląd ogólny i charakter. Pies harmonijnie zbudowany, proporcjonalny. Inteligentny, odporny, przyzwyczajony do życia na wolnym po~4etrzu, zbudowany tak, aby był odporny na zmiany temperatury w różnych porach roku i zmiany atmosferyczne, tak częste w klimacie belgijskim. Dzięki harmonii kształtów, wyniosłemu noszeniu głowy. Powinien owczarek belgijski sprawiać wrażenie elegancji i krzepkości. Które stały się udziałem reprezentantów tej rasy pracującej. Ze zdolnościami strażnika stada łączy szczególne zalety psa broniącego własności, a w potrzebie staje się on bez żadnego wahania gorliwym i odważnym obrońcą swego pana. Jest czujny i uważny, jego czujne i pytające spojrzenie zdradza inteligencję. Głowa Głowa jest dobrze rzeźbiona, długa (ale nie przesadnie), sucha. Czaszka i kufa są wyraźnie jednakowej długości, najwyżej może wystąpić bardzo nieznaczna przewaga długości kufy, co daje całości skończony wyraz. Wierzchołek nosa czarny, nozdrza rozwarte. Kufa: średniej długości. zwężająca się stopniowo w stronę wierzchołka nosa. Grzbiet nosa prosty, widziany z profilu jest równoległy do górnej linii czaszki. Wargi: daleko rozcięte, o cienkich tkankach, dobrze przylegające, silnie pigmentowane, dokładnie przykrywają śluzówkę, Policzki: suche. płaskie choć muskularne. Uzębienie: dobrze rozwinięte, szczęki ozdobione zębami mocnymi, białymi, równymi, dobrze osadzonymi Zgryz nożycowy tzn., że siekacze szczęki górnej powinny zachodzić na siekacze szczeki dolnej o dotykać do nich. Zgryz cęgowy jest tolerowany. a u przewodników nawet preferowany. Stop: umiarkowany. Łuki brwiowe: nie są wydatne. Kufa pod oczami dobrze cyzelowana. Czaszka: średniej szerokości, proporcjonalnej do długości głowy, czoło raczej spłaszczone niż zaokrąglone, bruzda strzałkowa słabo wyrażona. Oglądana z profilu górna partia czaszki jest równoległa do grzbietu nosa. Oczy: średniej wielkości, ani wyłupiaste, ani zbyt głęboko osadzone, nieco w kształcie migdału, koloru brązowego (preferowany ciemnobrązowy) brzegi powiek czarne. Spojrzenie bezpośrednie, żywe i inteligentne, pytające. Uszy: kształtu idealnie trójkątnego, proste i sztywne, osadzone wysoko, o proporcjonalnej długości. Małżowiny uszne u nasady dobrze zaokrąglone. Szyja: swobodna. Szyja jest lekko wydłużona, muskularna, bez podgardla rozszerza się stopniowo w stronę łopatek. W okolicy potylicy lekko wysklepiona. Kończyny przednie Zwarty kościec, muskulatura sucha i silna. Łopatki; kości łopatki długie, skośnie ułożone, płasko i mocno związane, z kością ramienną tworzą kąt wystarczający na to, żeby zapewnić swobodną pracę łokci. Ramiona: powinny poruszać się w płaszczyźnie idealnie równoległej do osi długiej ciała. Podramiona: długie i muskularne. Śródręcza: silne i krótkie, stawy wyraźne, bez śladów krzywicy. Łapy: raczej okrągłe, palce wysklepione I zwarte. opuszki grube i elastyczne. Pazury grube i ciemne. Tułów Tułów jest silny, ale nie ciężki. Długość tułowia licząc od stawu barkowego do biodrowego jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie. U suk może ją nieznacznie przekraczać. Przedpiersia: oglądane z przodu niezbyt szerokie, ale i nie wąskie. ![]() Klatka piersiowa: niezbyt szeroka. ale za to głęboka i nisko sięgająca, jak u wszystkich zwierząt o dużej wytrzymałości. Jest ona utworzona z żeber wysklepionych w partii górnej. Kłąb: zaznaczony. Linia górna: ( grzbiet i partia lędźwiowa): prosta, szeroka. silnie umięśniona. Brzuch: umiarkowanie rozwinięty, ani obwisły. ani zbyt podkasany, wdzięcznym łukiem przedłuża dolną linię klatki piersiowej. Zad: bardzo lekko pochyły szeroki, ale nie przesadnie Kończyny tylne Mocne, ale nie ciężkie, poruszające się w tej samej przestrzeni co kończyny przednie, ustawione prostopadle do podłoża. Uda: szerokie i silnie umięśnione, kolano będzie w przybliżeniu prostopadłe do biodra, Podudzia: długie, szerokie i muskularne, odpowiednio wygięte (ukątowane) w stawach skokowych, ale nie przesadnie. Stawy skokowe blisko ziemi, szerokie i mocne, Oglądane z tyłu będą idealnie równoległe do siebie. Śródstopie: solidne i krótkie. Pazury przydatne nie są pożądane. Łapy: lekko owalne, palce wysklepione i zwarte. opuszki grube i elastyczne, pazury grube i ciemne. Ogon Ogon jest dobrze osadzony, silny u nasady, średniej długości. W spoczynku noszony zwisający, wierzchołek ogona zakręcony do tyłu na poziomie stawów skokowych. W akcji pies unosi ogon i bardziej go zakręca, ale nigdy nie może tworzyć obwarzanka, ani być zakręcony na bok. Szata Maska powinna otaczać fafle górne i dolne, spojenie warg i powieki jedną czarna strefą. Nawet przy jasnych maściach maska powinna być dobrze wyrażona. Maści płowa, czarna, pręgowana i wszelkie odcienie pośrednie pomiędzy płowym a szarym lub czarnym. Niewiele białego na przedpiersiu i palcach jest tolerowane. Dla tervuren-ów. maść płowa z czarnym nalotem, będąca najbardziej naturalną, jest preferowana. Dla malinois maść płowa z czarnym nalotem jest obowiązkowa. Włos pod względem długości, ułożenia i ogólnego wyglądu jest różny u różnych owczarków belgijskich. Stanowi on kryterium rozróżnienia poszczególnych odmian rasy. U wszystkich odmian włos powinien być zawsze obfity, zwarty, o dobrej fakturze, tworzący z wełnistym podszerstkiem doskonałą warstwę ochronną. Skóra: elastyczna i dobrze napięta na całym ciele. Zewnętrzne śluzówki dobrze pigmentowane. Wzrost Pożądany jest średni wzrost: 62 cm dla psów. 58 cm dla suk, Tolerancja: mniej o 2 cm, więcej o 4 cm. Chody Chody są żywe i swobodne, pokrywające maksimum ziemi. Bez przerwy w ruchu, owczarek belgijski zdaje się być niezmęczalny. Z uwagi na wybujały temperament, zaznacza się u niego tendencja do poruszania się raczej po okręgu niż po linii prostej. Niedoskonałości Charakter: agresywny lub bojaźliwy. Wierzchołek nosa, wargi. powieki: ślady de pigmentacji Uzębienie" lekki tyło zgryz. Oczy: jasne. Łopatki: zbyt pionowe. Kończyna tylna: słaba, staw skokowy prosty. Łapy: luźne. Ogon: zbyt wysoko noszony, tworzący obwarzanek, skręcony - noszony nie im linii pośrodkowej tułowia. Włos; brak podszerstka. Maść: kolory wyblakłe. Wady dyskwalifikujące Uzębienie: znaczny tyłozgryz, przodozgryz, braki niektórych przedtrzonowców: brak małego przedtrzonowca (P1), usytuowanego tuż za kłem, jest tolerowany i nie powoduje obniżenia oceny. Natomiast brak dwóch P1 lub któregokolwiek innego przedtrzonowca powoduje obniżenie oceny. Brak trzech przedtrzonowców powoduje dyskwalifikację. Uszy: obwisłe lub manipulowane ![]() Ogon: brak ogona lub ogon skrócony, od urodzenia lub z powodu amputacji. Maść: białe plamy im innych miejscach niż palce i przedpiersie, u tervuren i malinois brak maski, Charakter: osobniki nieprzystępne i przesadnie agresywne, jak też i osobniki zbytnio nerwowe są dyskwalifikowane. Cechy płciowe: monorchizm i kryptorchizm. Wymiary Średnie normalne proporcje u psa owczarka belgijskiego, są następujące: wysokość w kłębie: 62 cm długość tułowia (od stawu barkowego do biodrowego): 62 cm długość grzbietu (od kłębu do grzebienia miednicy>: 41 cm obwód klatki piersiowej za łokciami minimum: 75 cm wysokość klatki piersiowej: 31 cm wysokość od ziemi do mostka: 31 cm długość głowy: 25 cm długość kufy: od 12,6 do 13 cm. A. Długowłosa. Włos krótki na głowie, zewnętrznej powierzchni uszu i na dole kończyn, za wyjątkiem tylnej kral"4edzi kończyny przedniej, która od łokcia do nadgarstka jest ozdobiona frędzlą długich włosów. Na pozostałych częściach ciała włos długi, gładki, najdłuższy i najbardziej obfity wokół szyi i na przedpiersiu - tworzy kryzę i żabot. Otwór słuchowy ochroniony jest gęstymi włosami; poczynając od nasady ucha włosy są uniesione i otaczają głowę. Uda są porośnięte włosem bardzo długim i bardzo obfitym, tworzącym porki. Ogon jest ozdobiony długim obfitym włosem tworzącym pióro. Uwaga: W odmianie długowłosej Groenendal: o długim jednolicie czarnym włosie. Tervuren: długi włos innego koloru niż czarny, z czarną maską. Dla maski określone jest minimum dokładnie ośmiu punktów pigmentacji. uszy, obie górne powieki, dwa górne fafle i dwa dolne fafle powinny być czarne. Niedoskonałości: włos wełnisty, lokowaty lub kręcony, włos niedostatecznie długi. U Groenendael`a: odblaski czerwone we włosach, portki szare. U Tervuren`a: brak czarnego nalotu lub skłonność do tworzenia plam na ciele, niedostateczna maska. B. Krótkowłosa. Włos bardzo krótki na głowie. wewnętrznej powierzchni uszu I dolnych odcinkach kończyn. Krótki na pozostałej części tułowia, bardziej gęsty na ogonie i wokół szyi, gdzie zarysowuje się kryza, biorąca początek u nasady uszu i rozciągająca się aż do gardła. Także brzegi ud ozdobione są frędzlą z nieco dłuższych włosów. Ogon jest owłosiony równomiernie. Odmiana krótkowłosa nosi nazwę Malinois. Włos krótki o maści określonej powyżej im rubryce "szata" i z czarną maską. Te same punkty pigmentacji (w/w osiem), powinny być zabarwione na czarno. Włos krótki innej maści niż płowa nie jest uznawany. Niedoskonałości: włos półdługi tam gdzie powinien być krótki, twarde włosy rozsiane w krótkiej sierści, włos kręcony. Całkowity brak czarnego nalotu lub jego obecność w postaci plam, niedostatecznie wyrażona maska, zbyt silny czarny nalot na tułowiu jest niepożądany. C. Szorstkowłosa Charakterystyczna dla tej odmiany jest twardość i szorstkość włosa, który jest nastroszony. Długość jego jest wyraźnie jednakowa na wszystkich partiach tułowia i wynosi około 6 cm. Ani włosy otaczające oczy, ani zdobiące kufę nie powinny być tak długie aby stwarzały wygląd psa brodatego. Tym niemniej obecność szorstkiego włosa na pysku jest obowiązkowa. Na ogonie nie powinno tworzyć się pióro. Odmiana o szorstkim włosie nazywa się Lakenois. Włos szorstki, płowy ze śladami czarnego nalotu, głównie na kufie i na ogonie. Niedoskonałości: włos zbyt długi jedwabisty, kręcony, falisty lub krótki. Kępki delikatnych włosów rozsiane w twardym włosie. Przesadna długość włosów otaczających oczy lub zdobiących dolną część głowy. Ogon puszysty. Krzyżowanie odmian Krzyżówki mieszane (międzyodmianowe) są zabronione, za wyjątkiem szczególnych przypadków, gdy zakaz ten jest złagodzony w następstwie zgody kompetentnych narodowych komisji hodowlanych. (Tekst uzgodniony w Paryżu w 1974 roku) Uwaga: Psy powinny mieć dwa wyraźnie rozwinięte, normalne jądra, w pełni opuszczone do moszny. ![]() NaPiSaLa... 2004-01-19 17:44:54 skomentuj (3) Wychodzimy z domu do pracy, pies zostaje sam na długie godziny. Jak to zrobić, żeby po powrocie nie zastać kompletnie zdemolowanego mieszkania? Pierwsza zasada: zmęczony pies to dobry pies. Trudno, trzeba się poświęcić, wcześniej wstać i zabrać psa na godzinę do parku, gdzie wypuści z siebie nadmiar energii, biegając, aportując piłeczki, wykonując nasze znane już polecenia (siad, waruj, zostań) i ucząc się nowych. Gdy taki zmachany pies przyjdzie do domu i napije się wody, jest duża szansa, że do naszego powrotu z pracy będzie po prostu spał. Żeby pies pod naszą nieobecność nie niszczył naszych rzeczy, najlepiej zostawić mu jego zabawki. Psa łakomczucha świetnie może zająć buster cube - niestety, ta zabawka nie ma jeszcze polskiej nazwy. Przypomina wielką kostkę do gry, ale w jednej ściance ma otwór. Przez tę dziurę wsypujemy do środka granulki suchej karmy albo pokrojony w kostkę żółty ser. Dzięki specjalnemu systemowi przegródek i kanalików wewnątrz kostki, przysmaki nie wypadają z niej tak po prostu, lecz dopiero gdy pies turla zabawkę po podłodze nosem lub łapą. Niektórym psom za pierwszym razem trzeba pomóc zorientować się, że jeśli turlają kostkę, mogą liczyć na wypadające z niej smakołyki. Większość psów, kiedy już to pojmie, zajmuje się kostką samodzielnie, póki jej nie opróżni. Buster cube można kupić w lepszych sklepach z artykułami dla zwierząt w większych miastach. Trzeba kupić rozmiar odpowiedni dla naszego psa, tak by nie mógł wziąć kostki w pysk i pogryźć jej na drzazgi. Intrygującą zabawką na chwile samotności może być też dźwiękowa kula, w sklepach występująca pod angielską nazwą sound ball. To piłka lub elipsa z twardego plastiku, która - toczona przez psa - wydaje głośne jęki. Sound ball też powinien być tak duży, żeby pies nie mógł go pogryźć. Psa od gryzienia mebli możemy też powstrzymać, zostawiając mu sztuczną lub szpikową kość cielęcą ze smakowitymi skrawkami mięsa. Pies, zwłaszcza młody, ma potrzebę gryzienia i lepiej podsunąć mu coś odpowiedniego, niż pozwalać, by sam wybrał, w co wbić zęby. ![]() NaPiSaLa... 2004-01-18 17:01:58 skomentuj (7) Dziesięć praktycznych rad, jak zachować się gdy zaatakuje cię pies. Jeśli zostaniesz zaatakowany przez psa być może przydadzą ci się poniższe wskazówki: 1. Musisz koniecznie mieć zwróconą twarz w stronę psa. Widzisz wówczas gdzie cię zaatakuje. 2. Pomiędzy siebie a pysk psa włóż jakikolwiek niesiony przez siebie przedmiot. Może to być parasol, laska, teczka, radio, kurtka lub inna część odzieży owinięta wokół ręki. 3. Jeśli akurat nie nic niesiesz a pies przypuścił niespodziewany atak - nadstaw psu którąś rękę. 4. Nie pozwól, by pies zaatakował twoje nogi. W przypadku twojego przewrócenia się celem ataku może zostać szyja i twarz. 5. O ile atakujący pies jest duży i masywny stań w wykroku do przodu, tak by impet jego uderzenia nie przewrócił cię. 6. Jeśli pies już cię ugryzł i ciągle atakuje powinieneś: - Donośnie wrzasnąć na niego. - Wezwać pomocy. - Kopnąć silnie kolanem w klatkę piersiową. - Silnie uderzyć w nos. 7. Jeśli ugryzł cię pies i uciekł spróbuj zapamiętać jego wygląd, tudzież wygląd ewentualnego właściciela. 8. Staraj się zlokalizować miejsce, posesję, z którego pies wyszedł. 9. Spróbuj uspokoić się. Wycofaj się. 10. Natychmiast zwróć się po pomoc i poradę do lekarza medycyny. ![]() NaPiSaLa... 2003-12-16 16:46:59 skomentuj (10)
|
|
|
+WEJDZ
Wasz faworyt ;)![]() 2004 ![]() ![]()
| Tapety |
|
|
|